چرا؟
چرا که با پرهیز کردن از همین دو کار است، به گمان خود، که خواهد توانست هم بماند و هم پیش برود: بماند در ایران و پیش برود در جهان: بماند در ایرانی با آرامش گورستانی، که در آن از هیچ سو، از هیچ دهانی و بر سر هیچ چیزی هیچگاه آوای آخوند آزار"نه" برنخیزد؛ و پیش برود در جهانی که گسترش شتاب گیرنده ی "اسلام عزیز" در آن - "بی باوران چه بخواهند و چه نخواهند "- زمینهساز شود برای رسیدن "آخر الزمان" "دارالکفر" (که از اسراییل آغاز میشود و سراسر باختر و خاور، غرب وشرق نا مسلمان، را در بر میگیرد) و"دارالاسلام" شدن سراسر کره ی خاک و در کار آمدن خلافت جهانی ی اسلام، به رهبری ی آسمانی ی حضرت آیتالله سید علی خامنه ای، رهبر معظم انقلاب و ولی ی امر مسلمین، " در هر کجای جهان که زندگی کنند و با هر باوره ی اسلامی که از مادر زاده و از پدر آموخته باشند! آن شاءالله، با تایید امام غایب که در چاه جمکران خانه دارد و، از همان جا، با بیسیم الهی با "رهبر" و رئیسجمهور برگزیده ی او در پیوند است. خواب و خیال؟!
آری. اما مگر از آخوند میتوان چشمداشت که واقعیت گرا و حقیقت بین باشد؟!
باری. و چنین است که بگیر و ببندهای وحشیانه تر، احکام روزافزون زندان و تازیانه واعدام، به ویژه اعدامهای پنجگانه، خانه گردی ها ی بیآزرمانه تر، زندانی کردن حتا وکیلان مدافع جوانان اعدام شده و مادران عزادارشان، و نامردمیهای باور نکردنی ی دیگر؛ و این همه، همه ی اینها، همراه با ترفند تقیهگرانه ی پیشنهاد داد و ستاندن اورانیوم کمتر و بیشتر غنی شده در ترکیه، از سوی فرمانفرمایی ی دروغگو و دروغکردار آخوندی، مرا بهجان هراسان کرده است. کشتار ۶۷ پیوسته پیش چشمان ام میآید و پشت ام را به هم می لرزاند. این فرمانفرمایی ی آدمخوار، در آماده کردن زمینه برای رویارو شدن با، و جان به در بردن از، سالروز ۲۲ ی خرداد، از هیچ جنایت هر اندازه بزرگی که در توان اش باشد رویگردان نخواهد بود. جان هزاران جوان بیگناه ما، در سیاه چالهای سیاسی ی این فرمانفرمایی، به جدّ در خطر است. هر روز. و هر روز بیش از روزپیش. هشیار باشیم و به هشدارو یاری خواهی فریاد بر آوریم. به آزادگان و آزادیخواهان جهان هشدار دهیم. و به سازمانها و نهادهای حقوقبشری نیز. و از همگیشان بخواهیم تا با ما همفریاد شوند: و بکوشند تا نگذارند جنایت گسترده و هراس انگیز دیگری به پروندهی آدمکشان فرمانفرما بر ایران افزوده شود. زنده باد آزادی! زنده باد مردم سالاری! جدا باد دین از حکومت! پیروز باد خیزش آزادیخواهانه ی مردمان ایران! نابود باد جمهوری ی اسلامی!
اسماعیل خویی
هجدهم می ۲۰۱۰ ، بیدرکجای لندن
Keine Kommentare:
Kommentar veröffentlichen